Tag: veiligheid

  • Toen mijn lichaam op de rem trapte

    Toen mijn lichaam op de rem trapte

    Toen mijn lichaam op de rem trapte

    Ik dacht dat ik het begreep.

    Ik verdiep me al lange tijd in trauma, het zenuwstelsel en overlevingsmechanismen. Ik kende de begrippen: fight, flight, freeze, triggers en observeren.

    Totdat mijn eigen lichaam zei: Nu mag je het niet alleen begrijpen. Nu mag je het ervaren.

    De afgelopen periode kwam ik zelf terecht in wat ik survival mode noem. Vooral in de ochtend kon mijn lichaam al in alarm staan voordat de dag werkelijk begonnen was.

    Mijn hoofd wilde begrijpen wat er gebeurde.

    Waar komt dit vandaan? Waarom voel ik dit? Wat moet ik oplossen?

    Maar mijn lichaam vroeg niet om nóg een analyse.

    Het vroeg om veiligheid.

    Je kunt jezelf niet altijd uit een gevoel denken

    Ik ontdekte hoe je rationeel kunt weten dat je veilig bent, terwijl je lichaam toch reageert met angst, spanning of bevriezing.

    Mijn eerste neiging was het gevoel weg te willen hebben. Totdat ik iets anders probeerde:

    Daar is angst.

    In plaats van: Ik bén angstig en dit moet weg.

    Dat kleine verschil gaf ruimte.

    Voor mij is dat De Observer: kunnen waarnemen wat er gebeurt zonder onmiddellijk de automatische reactie te volgen.

    En daaruit ontstond The Loop Breaker.

    Want misschien kunnen we niet altijd bepalen welk gevoel zich aandient. Maar we kunnen wel leren herkennen wat we daarna automatisch doen.

    Controleren. Vermijden. Overdenken. Terugtrekken.

    Je doorbreekt een patroon niet door tegen het gevoel te vechten, maar door niet automatisch dezelfde reactie te blijven herhalen.

    Veiligheid is ook durven ontvangen

    Misschien was dit voor mij de belangrijkste ontdekking:

    Ik hoefde het niet alleen te doen.

    Juist wanneer je zelf al jaren met trauma, bewustzijn en persoonlijke ontwikkeling bezig bent, kan het moeilijk zijn om hulp te vragen.

    Ik weet dit toch? Waarom kan ik dit dan niet zelf?

    Daaronder kan toxische schaamte zitten. Niet alleen: ik heb het moeilijk, maar: er is iets mis met mij omdat ik het moeilijk heb.

    Juist toen werd uitreiken belangrijk.

    Niet omdat iemand mij moest redden, maar omdat ik mocht ervaren dat iemand een stukje naast mij kon lopen.

    Dat ik mocht ontvangen.

    We hoeven niet alles alleen te dragen.

    Laten we daarin vooral wat minder streng zijn voor onszelf.

    Vanuit mijn spirituele visie zijn we multidimensionale wezens die hier een menselijke ervaring opdoen. En bij die menselijke ervaring horen ook kwetsbaarheid, angst, verbinding en elkaar soms nodig hebben.

    Misschien betekent heling daarom niet dat je nooit meer geraakt wordt.

    Misschien betekent het dat je steeds vaker kunt waarnemen wat er gebeurt en vervolgens kunt kiezen.

    Dit kan ik zelf.

    Of:

    Hier mag iemand even naast mij lopen.

    Het oude pad bestaat nog.

    Maar ik hoef het niet meer automatisch te volgen.

    Over Melanie

    Melanie Veldman is ervaringsdeskundige op het gebied van ontwikkelingstrauma en verdiept zich in het zenuwstelsel, overlevingspatronen en systemisch en generationeel werk. Daarnaast volgt zij de opleiding Symbolische Psychologie, gebaseerd op het gedachtegoed van C.G. Jung.

    Vanuit Bron en Balans verbindt zij lichaam, psyche en bewustwording.

    Melanie Veldman, https://www.spirituelewoonkamer.nl/